maandag 30 april 2012

Superpro vs. Green Mango

Vandaag heb ik nog precies een maand te gaan hier bij Superpro. Wat gaat tijd snel! Deze week train ik nog een weekje keihard en volgende week maandagavond (7 mei) heb ik hier een gevecht in Petchbuncha Stadium. Trainen verloopt nog steeds erg goed en net als in al m'n andere berichten: ik kan me echt geen betere plek voorstellen dan dit hier. Het wordt een beetje saai omdat ik het telkens zeg haha maar het is waar, het is hoe ik er iedere dag weer naar kijk. Echt zo ontzettend goed en ik heb het nog steeds zo ontzettend naar m'n zin hier. Hieronder een paar foto's, niet heel bijzonder maar dan hebben jullie ook weer wat om naar te kijken! (:  Ik hou jullie op de hoogte! 

Maandagochtend met Malin en Maria, bikkels dat we zijn haha. 

 Zaterdagavond na Run's fight in Petchbuncha Stadium met z'n allen op naar Arm Bar, Green Mango en Sound Club! We hebben echt alleen maar goede nachten hier, iedere keer weer een feestje! 

Green Mango met Daniël, Chain en Maria



vrijdag 20 april 2012

dinsdag 17 april 2012

Koh Samui

Heuj nieuws uit Azië! Ik leef nog, jaja. Wat heb ik de afgelopen twee weken gedaan? Mwah beetje getraind, getraind, nog wat meer getraind en oja Songkran gevierd. Thais nieuwjaar, wat ook wel bekend staat als het grootste watergevecht ooit! En mijn god wat was dat ontzettend tof en leuk. Sowieso dat ik dat nog vaker ga meemaken! Het leven hier heeft zich een beetje gesetteld. Iedere dag heeft zo z'n ritme en we hebben zo de dingen die we doen op een dag. Foto's maken doe ik eigenlijk niet meer maar ik maak nog genoeg leuke dingen mee!
Nu ik een aardig tijdje op één plek zit en hier redelijk mijn plek heb gevonden beginnen me een aantal dingen op te vallen. Één van die dingen is dat ik ondertussen mee kan zingen met Koreaanse popbands en dat ik serieus een voorkeur heb ontwikkeld voor bepaalde Aziatische artiesten. Een tweede ding is dat ik serieus gewend ben aan de temperatuur hier. Het is nog steeds hartstikke (lekker) warm maar soms denk je echt: god kan het nog heter?! Maar dat vinden zelfs de Thai het stikheet, dus dan ligt het niet aan mij maar gewoon aan de dag. Het heeft een maand of twee geduurd dus, maar ondertussen kan ik dus prima functioneren in 35 graden! Verder ontwikkel ik mezelf hier natuurlijk ook uitstekend op het gebied van dat ik mijn eigen was moet doen (lord oh lord wat een pleuriswerk..) en dat we bijna iedere avond zelf koken (waar ik stiekem ook niks van bak..).
En zojuist heb ik me toch wat gedaan jonge! De laatste keer dat ik naar een kapper geweest ben was vlak voor mijn vertrek ergens eind januari. Tijdje geleden dus al en ik werd de lengte van mijn haar wel een beetje zat in deze hitte. Dus ik dacht: hatseeee op naar de hairdresser! In Azië. In mijn oren klonk dat als een recept voor een eersteklas ramp maar het viel gelukkig alles mee. Bijna tien centimeter eraf (mensen, dat is een heleboel voor een meisje, danku.) en een wereld van verschil! En gelukkig groeit het ook weer terug haha. En het beste moet nog komen: het koste maar 200baht! Dat is dus 5 euro, in Nederland wassen ze daar nog niet eens voor!
Sinds ik hier in Thailand zit vind ik het eigenlijk wel eersteklas irritant dat ik geen Thais kan. Dus ik ben mezelf maar een beetje basis-Thais gaan aanleren. Ik kan nu tot honderd tellen, zeggen waar ik heen ga en aan mensen vragen hoe het met ze gaat en daadwerkelijk begrijpen wat ze terugzeggen. De trainers willen graag engels leren en ik graag Thai, dus we gooien wat kennis over en weer! Oh en ik weet ook nog wat random woorden als hond, kat, mango, dik, lomp, varken (ja ik kan dus ook dik lomp varken zeggen hehe).
Als je langer op één plek zit merk je al snel veel meer van de cultuur dan wanneer je met een noodgang allerlei bestemmingen afreist. Voor het eerst begin ik nu echt verschillen in cultuur te merken die je alleen merkt als je ergens voor langere tijd bent. Zoals de manier waarop mensen met elkaar omgaan, onderling respect enz. Ik moet wel zeggen, af en toe ben ik echt met stomheid geslagen over hoe dingen gaan hier maar op andere momenten kan ik ook hartstikke veel gelijkenis zien met Nederland. Ik leer echt zo ontzettend veel hier.
Wat ook wel grappig is, is dat langs het weggetje dat naar Superpro leidt allemaal palmbomen staan. En waar een palmboom is, is een kokosnoot. Laat deze palmbomen nou net bomvol zitten met kokosnoten. Waardoor het telkens echt een suicide-tripje is naar buiten. Ik heb al meerdere keren een kokosnoot naar beneden horen komen naast me en het gevolg is dan ook dat we met onze kop omhoog proberen zo snel mogelijk het weggetje af te lopen. Ik moet er niet aan denken dat er eentje op m'n kop donderd. Rouwadvertentie: She was having an amazing time, on an amazing island, well that is until a coconut fell on top of her head. Dat zou me toch treurig zijn. En ik overdrijf echt niet, die dingen zijn groot en gevaarlijk men!
Voor zover weer even een update vanaf dit heerlijke eiland. Ik heb nog ongeveer zes weken te gaan voor ik weer naar Nederland terug moet/ga. Ik zal jullie allemaal nog wel een beetje op de hoogte houden! Sawadee-kaaaah!

zondag 1 april 2012

Chiang Mai, Bangkok, Phuket and Krabi


Met de nachttrein van Chiang Mai naar Bangkok, toevallig precies dezelfde trein als waarmee we in 2009 hetzelfde traject afgelegd hebben en we vertrokken op dezelfde tijd, van hetzelfde perron. Wow.


Kassey and the boys

Terug in Bangkok, einde van de trip, tijd om meer spullen naar huis te sturen! Dit keer met een iets betere overweging over of ik het daadwerkelijk nog een keer nodig ging hebben om een fiasco zoals in Vietnam te voorkomen.

 Daar gaan we dan, los van de groep. Zelf de grote wijde wereld in, of nou ja, samen met Ingo en Jonas natuurlijk!

Onze stikhete dormroom in Phukettown

Het uitzicht bij rockclimbing in Railey, Krabi

Hmmm ja, stop mij samen met Erin en Ingo in een hotelkamer en dit is wat er gebeurd. De manager die tevens schoonmaker was had er maar één zin voor: you guys, very messy..

Dagje speedboattour naar Koh Phi Phi en nog vijf andere eilanden!






My buddies, missing you guys!



Mijn sobere idee om te voorkomen dat we iemand kwijt zouden raken deze avond. De rest van de groep had nogal wat moeite met het onthouden van het hotel dus dan maar zo:


Op naar Koh Samui! Voor het eerst weer eens alleen vliegen, zonder Jonas om mij een beetje rustig te laten zijn. Maar het verliep echt uitstekend! We kregen een enorme maaltijd voor de veertig minuten die de vlucht duurde en hoewel ik het idee van een propellorvliegtuig eigenlijk enger vind dan een normaal vliegtuig, was de vlucht echt stukken relaxter!


Superpro!

Sawadee-kaaa! Ik kreeg wat reacties over het feit dat ik niets meer geupload had. De reden daarvoor is heel simpel. Ik doe niet zo heel veel. Ik zit nu op Koh Samui om te trainen bij Superpro. Het is echt ontzettend goed hier. We trainen vier uur per dag, 6 dagen per week. 's Ochtends van acht tot tien en 's middags van vijf tot zeven. Het is ondanks de hitte goed vol te houden en ik leer hier echt zo ontzettend veel. De trainers zijn stuk voor stuk echt ontzettend tof en we hebben dan ook de grootste lol. Ik heb besloten om hier te blijven tot het einde van mijn trip. Dat zijn dus nog ongeveer acht weken. We trainen hier dus ontzettend hard, gaan een beetje naar het strand, fietsen wat rond in Chaweng en bezoeken wat fights in de avond. Echt goed te doen. Ik vind het eigenlijk wel lekker dat ik weet dat ik de komende twee maanden op deze plek ben. Het begint een beetje als thuis te voelen. Je leert mensen kennen, je leert de buurt kennen en je kunt echt even ergens landen. Plus dat ik natuurlijk elke dag kan boksen, dat is nog het leukst! Ik had niet verwacht dat ik dit zou tof zou vinden. En hoewel het vermoeiend is, is het ook echt weer een ervaring. Ik maak wat ervaringen mee zeg, hier in Azië. Goh. Je leeft hier als het ware van training naar training en daartussenin doe je niet zo heel veel. Je probeert jezelf weer wat op te laden voor de volgende training. Vandaar dat mijn blog een beetje vast loopt. Ik kan wel iedere dag posten over de training van die dag maar dat lijkt me ook niet echt heel interessant. Ik zal gewoon blijven posten maar het zal wat minder interessant en indrukwekkend zijn dan voorgaande verhalen. Ik ben ook een beetje gestopt met foto's maken. Waar ik eerst nog niet ging eten zonder mijn camera op zak, neem ik mijn camera nu meestal niet eens meer mee. Ik heb gewoon al zoveel gezien en zoveel foto's gemaakt dat alles wat ik nu zie niet meer echt als foto-belangrijk gezien wordt. Ik geniet gewoon elke dag van het feit dat ik de kans heb om op een tropisch eiland te zijn en datgene te doen waar ik echt zoveel van hou. Wel grappig, ik kan nu gewoon zeggen dat ik geen zín heb om naar het strand te gaan. Ik heb gewoon die mogelijkheid hehe. Voor zover even een kleine update, ik hou jullie op de hoogte!