maandag 30 april 2012

Superpro vs. Green Mango

Vandaag heb ik nog precies een maand te gaan hier bij Superpro. Wat gaat tijd snel! Deze week train ik nog een weekje keihard en volgende week maandagavond (7 mei) heb ik hier een gevecht in Petchbuncha Stadium. Trainen verloopt nog steeds erg goed en net als in al m'n andere berichten: ik kan me echt geen betere plek voorstellen dan dit hier. Het wordt een beetje saai omdat ik het telkens zeg haha maar het is waar, het is hoe ik er iedere dag weer naar kijk. Echt zo ontzettend goed en ik heb het nog steeds zo ontzettend naar m'n zin hier. Hieronder een paar foto's, niet heel bijzonder maar dan hebben jullie ook weer wat om naar te kijken! (:  Ik hou jullie op de hoogte! 

Maandagochtend met Malin en Maria, bikkels dat we zijn haha. 

 Zaterdagavond na Run's fight in Petchbuncha Stadium met z'n allen op naar Arm Bar, Green Mango en Sound Club! We hebben echt alleen maar goede nachten hier, iedere keer weer een feestje! 

Green Mango met Daniël, Chain en Maria



vrijdag 20 april 2012

dinsdag 17 april 2012

Koh Samui

Heuj nieuws uit Azië! Ik leef nog, jaja. Wat heb ik de afgelopen twee weken gedaan? Mwah beetje getraind, getraind, nog wat meer getraind en oja Songkran gevierd. Thais nieuwjaar, wat ook wel bekend staat als het grootste watergevecht ooit! En mijn god wat was dat ontzettend tof en leuk. Sowieso dat ik dat nog vaker ga meemaken! Het leven hier heeft zich een beetje gesetteld. Iedere dag heeft zo z'n ritme en we hebben zo de dingen die we doen op een dag. Foto's maken doe ik eigenlijk niet meer maar ik maak nog genoeg leuke dingen mee!
Nu ik een aardig tijdje op één plek zit en hier redelijk mijn plek heb gevonden beginnen me een aantal dingen op te vallen. Één van die dingen is dat ik ondertussen mee kan zingen met Koreaanse popbands en dat ik serieus een voorkeur heb ontwikkeld voor bepaalde Aziatische artiesten. Een tweede ding is dat ik serieus gewend ben aan de temperatuur hier. Het is nog steeds hartstikke (lekker) warm maar soms denk je echt: god kan het nog heter?! Maar dat vinden zelfs de Thai het stikheet, dus dan ligt het niet aan mij maar gewoon aan de dag. Het heeft een maand of twee geduurd dus, maar ondertussen kan ik dus prima functioneren in 35 graden! Verder ontwikkel ik mezelf hier natuurlijk ook uitstekend op het gebied van dat ik mijn eigen was moet doen (lord oh lord wat een pleuriswerk..) en dat we bijna iedere avond zelf koken (waar ik stiekem ook niks van bak..).
En zojuist heb ik me toch wat gedaan jonge! De laatste keer dat ik naar een kapper geweest ben was vlak voor mijn vertrek ergens eind januari. Tijdje geleden dus al en ik werd de lengte van mijn haar wel een beetje zat in deze hitte. Dus ik dacht: hatseeee op naar de hairdresser! In Azië. In mijn oren klonk dat als een recept voor een eersteklas ramp maar het viel gelukkig alles mee. Bijna tien centimeter eraf (mensen, dat is een heleboel voor een meisje, danku.) en een wereld van verschil! En gelukkig groeit het ook weer terug haha. En het beste moet nog komen: het koste maar 200baht! Dat is dus 5 euro, in Nederland wassen ze daar nog niet eens voor!
Sinds ik hier in Thailand zit vind ik het eigenlijk wel eersteklas irritant dat ik geen Thais kan. Dus ik ben mezelf maar een beetje basis-Thais gaan aanleren. Ik kan nu tot honderd tellen, zeggen waar ik heen ga en aan mensen vragen hoe het met ze gaat en daadwerkelijk begrijpen wat ze terugzeggen. De trainers willen graag engels leren en ik graag Thai, dus we gooien wat kennis over en weer! Oh en ik weet ook nog wat random woorden als hond, kat, mango, dik, lomp, varken (ja ik kan dus ook dik lomp varken zeggen hehe).
Als je langer op één plek zit merk je al snel veel meer van de cultuur dan wanneer je met een noodgang allerlei bestemmingen afreist. Voor het eerst begin ik nu echt verschillen in cultuur te merken die je alleen merkt als je ergens voor langere tijd bent. Zoals de manier waarop mensen met elkaar omgaan, onderling respect enz. Ik moet wel zeggen, af en toe ben ik echt met stomheid geslagen over hoe dingen gaan hier maar op andere momenten kan ik ook hartstikke veel gelijkenis zien met Nederland. Ik leer echt zo ontzettend veel hier.
Wat ook wel grappig is, is dat langs het weggetje dat naar Superpro leidt allemaal palmbomen staan. En waar een palmboom is, is een kokosnoot. Laat deze palmbomen nou net bomvol zitten met kokosnoten. Waardoor het telkens echt een suicide-tripje is naar buiten. Ik heb al meerdere keren een kokosnoot naar beneden horen komen naast me en het gevolg is dan ook dat we met onze kop omhoog proberen zo snel mogelijk het weggetje af te lopen. Ik moet er niet aan denken dat er eentje op m'n kop donderd. Rouwadvertentie: She was having an amazing time, on an amazing island, well that is until a coconut fell on top of her head. Dat zou me toch treurig zijn. En ik overdrijf echt niet, die dingen zijn groot en gevaarlijk men!
Voor zover weer even een update vanaf dit heerlijke eiland. Ik heb nog ongeveer zes weken te gaan voor ik weer naar Nederland terug moet/ga. Ik zal jullie allemaal nog wel een beetje op de hoogte houden! Sawadee-kaaaah!

zondag 1 april 2012

Chiang Mai, Bangkok, Phuket and Krabi


Met de nachttrein van Chiang Mai naar Bangkok, toevallig precies dezelfde trein als waarmee we in 2009 hetzelfde traject afgelegd hebben en we vertrokken op dezelfde tijd, van hetzelfde perron. Wow.


Kassey and the boys

Terug in Bangkok, einde van de trip, tijd om meer spullen naar huis te sturen! Dit keer met een iets betere overweging over of ik het daadwerkelijk nog een keer nodig ging hebben om een fiasco zoals in Vietnam te voorkomen.

 Daar gaan we dan, los van de groep. Zelf de grote wijde wereld in, of nou ja, samen met Ingo en Jonas natuurlijk!

Onze stikhete dormroom in Phukettown

Het uitzicht bij rockclimbing in Railey, Krabi

Hmmm ja, stop mij samen met Erin en Ingo in een hotelkamer en dit is wat er gebeurd. De manager die tevens schoonmaker was had er maar één zin voor: you guys, very messy..

Dagje speedboattour naar Koh Phi Phi en nog vijf andere eilanden!






My buddies, missing you guys!



Mijn sobere idee om te voorkomen dat we iemand kwijt zouden raken deze avond. De rest van de groep had nogal wat moeite met het onthouden van het hotel dus dan maar zo:


Op naar Koh Samui! Voor het eerst weer eens alleen vliegen, zonder Jonas om mij een beetje rustig te laten zijn. Maar het verliep echt uitstekend! We kregen een enorme maaltijd voor de veertig minuten die de vlucht duurde en hoewel ik het idee van een propellorvliegtuig eigenlijk enger vind dan een normaal vliegtuig, was de vlucht echt stukken relaxter!


Superpro!

Sawadee-kaaa! Ik kreeg wat reacties over het feit dat ik niets meer geupload had. De reden daarvoor is heel simpel. Ik doe niet zo heel veel. Ik zit nu op Koh Samui om te trainen bij Superpro. Het is echt ontzettend goed hier. We trainen vier uur per dag, 6 dagen per week. 's Ochtends van acht tot tien en 's middags van vijf tot zeven. Het is ondanks de hitte goed vol te houden en ik leer hier echt zo ontzettend veel. De trainers zijn stuk voor stuk echt ontzettend tof en we hebben dan ook de grootste lol. Ik heb besloten om hier te blijven tot het einde van mijn trip. Dat zijn dus nog ongeveer acht weken. We trainen hier dus ontzettend hard, gaan een beetje naar het strand, fietsen wat rond in Chaweng en bezoeken wat fights in de avond. Echt goed te doen. Ik vind het eigenlijk wel lekker dat ik weet dat ik de komende twee maanden op deze plek ben. Het begint een beetje als thuis te voelen. Je leert mensen kennen, je leert de buurt kennen en je kunt echt even ergens landen. Plus dat ik natuurlijk elke dag kan boksen, dat is nog het leukst! Ik had niet verwacht dat ik dit zou tof zou vinden. En hoewel het vermoeiend is, is het ook echt weer een ervaring. Ik maak wat ervaringen mee zeg, hier in Azië. Goh. Je leeft hier als het ware van training naar training en daartussenin doe je niet zo heel veel. Je probeert jezelf weer wat op te laden voor de volgende training. Vandaar dat mijn blog een beetje vast loopt. Ik kan wel iedere dag posten over de training van die dag maar dat lijkt me ook niet echt heel interessant. Ik zal gewoon blijven posten maar het zal wat minder interessant en indrukwekkend zijn dan voorgaande verhalen. Ik ben ook een beetje gestopt met foto's maken. Waar ik eerst nog niet ging eten zonder mijn camera op zak, neem ik mijn camera nu meestal niet eens meer mee. Ik heb gewoon al zoveel gezien en zoveel foto's gemaakt dat alles wat ik nu zie niet meer echt als foto-belangrijk gezien wordt. Ik geniet gewoon elke dag van het feit dat ik de kans heb om op een tropisch eiland te zijn en datgene te doen waar ik echt zoveel van hou. Wel grappig, ik kan nu gewoon zeggen dat ik geen zín heb om naar het strand te gaan. Ik heb gewoon die mogelijkheid hehe. Voor zover even een kleine update, ik hou jullie op de hoogte!

zaterdag 24 maart 2012

Au Nang and Koh Samui

Zoveel dagen en zoveel avonturen verder. Nadat we in Krabi gearriveerd waren zochten we een verblijfplaats voor een aantal dagen. Snel gevonden en snel onze spullen geinstalleerd. We verbleven in Au Nang, Krabi. Dit is echt de beste plek óoit. Misschien wat overdreven maar zo voelde het wel. Alles was fijn hier en alles ging goed en was leuk. De eerstvolgende ochtend gingen Erin, Jonas en ik rockclimbing doen in Railey. Dat is echt een fameuze plek om te rockclimben en ik en Jonas hadden er extreem veel zin in omdat we het zo leuk vonden in Vang Vieng. En daar waren we redelijk goed in het rockclimben dus dat ging hier natuurlijk ook helemaal goed komen. Of niet. Het was hier een miljoen keer moeilijker! Wel ook een miljoen keer mooier maar jezus. Alleen al op de muur komen was een mijl op zee. Er zijn een paar briljante foto's van hoe ik Erin omhoog probeer te krijgen, alleen die staan op Erin's camera dus dat komt nog wel een keer. We hadden echt een ontzettend leuke dag en daarna snel nog even naar het strand, want tsja. Dat ligt hier zo'n drie meter naast het hotel. Ondertussen boekte ik ook mijn ticket naar Koh Samui voor dinsdag. Omdat we besloten om niet op Koh Phi Phi te verblijven deden we een dagtour islandhopping. We zijn de volgende dag dus met een speedboattour (gelukkig een betere tour dan onze Monkey Island tour in Nha Trang..) gaan islandhoppen naar vijf verschillende eiland waaronder Koh Phi Phi. Natuurlijk dacht ik weer de superpower te hebben de zon te kunnen verslaan. Wat dus niet gelukt is, want ik was weer eens knalrood. Ik leer het ook nooit. Het islandhoppen was echt ontzettend tof. We konden op twee plekken snorkelen, we hadden lunch op Koh Phi Phi, we gingen naar het 'The Beach'-strand en gewoon alles was beeldschoon. De hele stemming onderling werd wel een beetje ingeperkt doordat we allemaal wisten dat het zondag was en dat ik op dinsdag alweer de group zou verlaten. We hadden het desondanks echt ontzettend leuk. De laatste paar dagen met elkaar merkten we ook echt gewoon zo ontzettend goed hoe we eigenlijk op ons gemak waren bij elkaar. We konden gewoon compleet onszelf zijn zonder een soort groepsdruk te voelen ofzo. Dat zorgde echt voor de beste stemming ooit. Maandag zou Nuddy onze ex-CEO ook in Au Nang aankomen met haar nieuwe groep. Heel toevallig bleek dat Nuddy in het hotel naast het onze zat en ik zocht haar dus als de wiedeweerga op! 's Avonds stolen wij haar van haar groep om nog een laatste keer uit eten te gaan. Wat ook meteen mijn laatste etentje was met de groep. De dagen in Au Nang waren echt goud waard.
Toen was het alweer dinsdagochtend en stond iedereen om 9.30 klaar om afscheid van mij te nemen. Ik heb nooit van afscheid gehouden maar deze trip laat wel weer blijken dat ik er echt gewoon barslecht in ben. De jongens zouden nog naar Koh Samui komen dus dat was nog niet echt een final goodbye - meer een soort van: hou je taai, we zien je in drie dagen. Het afscheid van Erin en Courtney daarintegen was echt bikkelhard. Australië is gewoon zo ver weg dat je niet weet of je die mensen ooit weer ziet. Dat viel ons allemaal wel erg zwaar. Na de knuffels en tranen te hebben overleefd dus op naar de bus en op naar het vliegveld van Krabi. Daar moest ik nog wel een paar uurtjes wachten maar ik vind wachten al niet meer erg. Ik heb al zoveel uren moeten wachten deze trip dat ik ondertussen wel weet hoe ik ze door moet komen! En waar ik het eerder zou besterven vanwege het idee dat ik ging vliegen, kan ik nu rustig een boekje lezen in de gate. Dankzij Jonas ben ik gewoon over mijn vliegangst heen. Niet te geloven, ik had nooit verwacht dat dat nog zou gebeuren, maar bij deze! Ik vind het nog steeds niet leuk, maar met mij zovelen. De vlucht naar Koh Samui was maar veertig minuutjes en was ontzettend rustig (het was zelfs een propellorvliegtuig, jaja). Robbie, de eigenaar van Superpro Samui, kwam mij ophalen van het vliegveld en voor ik het wist zat ik in m'n kamer! Ik heb echt een prima kamer, hier hou ik het wel vier weken uit! En het ding waar ik echt het meest blij mee ben: ik kan eindelijk mijn backpack eens uitpakken! Ik werd het zo zat dat als je ook maar iets nodig had, je alles uit je tas moest trekken en vervolgens stouw je alles er weer terug in waardoor het de volgende keer nog moeilijker is iets te vinden, mjah. Nu kan ik dus eindelijk gewoon spullen uitstallen. Ik heb dat nog nooit zo gewaardeerd! Het viel me opeens ook op hoe weinig spullen ik eigenlijk bij me heb haha (hier is mijn moeder het vast niet mee eens maar ala voor míjn doen..). Ik kwam dus dinsdagmiddag bij Superpro aan en woensdagochtend deed ik mijn eerste training. Van 8 tot 10 in de ochtend. De training is lang maar ik hield het wonderbaarlijk goed vol. Ik had niet verwacht dat ik het vol zou houden, meer ook omdat ik gewoon vijf weken echt compleet niks aan sport heb gedaan. Het viel me dus eigenlijk alles mee! Training hier is gewoon echt zo leuk en goed, deed me wel weer een beetje aan training thuis denken. Dat mis ik ook wel erg. Ook heb ik maar een fiets gehuurd om een beetje rond te komen in de buurt. Iedereen huurt een scooter hier maar i'll probably get myself killed als ik dat doe want ze rijden hier ook nog eens aan de andere kant van de weg. Fietsen it is dus. In Nederland fietsen we ook alles dus dat is wel prima ook eigenlijk. Alles wat ik hier nodig heb is te bereiken is iets van maximaal 25 minuten fietsen. Dus dat is goed te doen! Niets wat we niet gewend zijn, oh wacht: bergen, die hebben ze hier wel..
Mijn ijslandbuddies arriveerden woensdagavond al op Koh Samui! Donderdagochtend na training dus snel gemeet in het centrum van Chaweng en even lekker een dagje strand gedaan met z'n drieën. Jonas heeft ook de smaak van thaiboxing te pakken dus die wilde graag een training bij Superpro meepakken. Vrijdagochtend stond hij dus keurig om kwart voor acht 's ochtends klaar bij Superpro. Training gepakt, gedouched en op naar een ander strand! Hij wilde 's avonds nog een keer trainen dus op tijd weer terug naar Superpro. Voor ik het wist was de dag alweer om en hadden we onze laatste dag samen gehad :(
Vanochtend zijn de jongens om twaalf uur vertrokken naar Koh Phangan. Ze vliegen 7 april terug naar Ijsland. Dit afscheid was nog zwaarder dan het afscheid van de Aussies. I really became one of the boys, best buds ever. Ik ben nu voor het eerst in zes weken weer echt helemaal op mezelf aangewezen. Gelukkig heb ik hier bij Superpro een heleboel leuke mensen om me heen die allemaal dezelfde passie hebben en ook de trainers zijn echt ontzettend tof. Het zal even wennen zijn om compleet op mezelf te zijn maar ik overleef het vast wel. Jonas told me it was going to be fine, i guess i might just believe him on that one. Voor nu train ik gewoon lekker veel en leer ik nieuwe dingen. Vier uur per dag trainen we hier en ondanks de hitte is het echt goed te doen. De dagen vliegen voorbij!
Ik doe nu minder dingen dan de afgelopen weken omdat ik de komende tijd op één plek zit. Ik zal nog steeds blijven updatten natuurlijk maar het zal wat minder indrukwekkend zijn omdat ik gewoon minder meemaak. Hoe dan ook zal ik jullie op de hoogte houden! Ik hoop dat jullie voor nu weer even vooruit kunnen met wie wat hoe en waar! Op naar training! Ik hou jullie op de hoogte!


vrijdag 23 maart 2012

Tubingggg!






we had a blast!



Ingo boy, I know you wanted this picture sóoo bad. Here it is!
 Oh and smart boy over here actually lost his tube halfway, luckily for him I saved it!


 Me and Kassey, and a part of Ingo