Au Nang and Koh Samui

Zoveel dagen en zoveel avonturen verder. Nadat we in Krabi gearriveerd waren zochten we een verblijfplaats voor een aantal dagen. Snel gevonden en snel onze spullen geinstalleerd. We verbleven in Au Nang, Krabi. Dit is echt de beste plek óoit. Misschien wat overdreven maar zo voelde het wel. Alles was fijn hier en alles ging goed en was leuk. De eerstvolgende ochtend gingen Erin, Jonas en ik rockclimbing doen in Railey. Dat is echt een fameuze plek om te rockclimben en ik en Jonas hadden er extreem veel zin in omdat we het zo leuk vonden in Vang Vieng. En daar waren we redelijk goed in het rockclimben dus dat ging hier natuurlijk ook helemaal goed komen. Of niet. Het was hier een miljoen keer moeilijker! Wel ook een miljoen keer mooier maar jezus. Alleen al op de muur komen was een mijl op zee. Er zijn een paar briljante foto's van hoe ik Erin omhoog probeer te krijgen, alleen die staan op Erin's camera dus dat komt nog wel een keer. We hadden echt een ontzettend leuke dag en daarna snel nog even naar het strand, want tsja. Dat ligt hier zo'n drie meter naast het hotel. Ondertussen boekte ik ook mijn ticket naar Koh Samui voor dinsdag. Omdat we besloten om niet op Koh Phi Phi te verblijven deden we een dagtour islandhopping. We zijn de volgende dag dus met een speedboattour (gelukkig een betere tour dan onze Monkey Island tour in Nha Trang..) gaan islandhoppen naar vijf verschillende eiland waaronder Koh Phi Phi. Natuurlijk dacht ik weer de superpower te hebben de zon te kunnen verslaan. Wat dus niet gelukt is, want ik was weer eens knalrood. Ik leer het ook nooit. Het islandhoppen was echt ontzettend tof. We konden op twee plekken snorkelen, we hadden lunch op Koh Phi Phi, we gingen naar het 'The Beach'-strand en gewoon alles was beeldschoon. De hele stemming onderling werd wel een beetje ingeperkt doordat we allemaal wisten dat het zondag was en dat ik op dinsdag alweer de group zou verlaten. We hadden het desondanks echt ontzettend leuk. De laatste paar dagen met elkaar merkten we ook echt gewoon zo ontzettend goed hoe we eigenlijk op ons gemak waren bij elkaar. We konden gewoon compleet onszelf zijn zonder een soort groepsdruk te voelen ofzo. Dat zorgde echt voor de beste stemming ooit. Maandag zou Nuddy onze ex-CEO ook in Au Nang aankomen met haar nieuwe groep. Heel toevallig bleek dat Nuddy in het hotel naast het onze zat en ik zocht haar dus als de wiedeweerga op! 's Avonds stolen wij haar van haar groep om nog een laatste keer uit eten te gaan. Wat ook meteen mijn laatste etentje was met de groep. De dagen in Au Nang waren echt goud waard.
Toen was het alweer dinsdagochtend en stond iedereen om 9.30 klaar om afscheid van mij te nemen. Ik heb nooit van afscheid gehouden maar deze trip laat wel weer blijken dat ik er echt gewoon barslecht in ben. De jongens zouden nog naar Koh Samui komen dus dat was nog niet echt een final goodbye - meer een soort van: hou je taai, we zien je in drie dagen. Het afscheid van Erin en Courtney daarintegen was echt bikkelhard. Australië is gewoon zo ver weg dat je niet weet of je die mensen ooit weer ziet. Dat viel ons allemaal wel erg zwaar. Na de knuffels en tranen te hebben overleefd dus op naar de bus en op naar het vliegveld van Krabi. Daar moest ik nog wel een paar uurtjes wachten maar ik vind wachten al niet meer erg. Ik heb al zoveel uren moeten wachten deze trip dat ik ondertussen wel weet hoe ik ze door moet komen! En waar ik het eerder zou besterven vanwege het idee dat ik ging vliegen, kan ik nu rustig een boekje lezen in de gate. Dankzij Jonas ben ik gewoon over mijn vliegangst heen. Niet te geloven, ik had nooit verwacht dat dat nog zou gebeuren, maar bij deze! Ik vind het nog steeds niet leuk, maar met mij zovelen. De vlucht naar Koh Samui was maar veertig minuutjes en was ontzettend rustig (het was zelfs een propellorvliegtuig, jaja). Robbie, de eigenaar van Superpro Samui, kwam mij ophalen van het vliegveld en voor ik het wist zat ik in m'n kamer! Ik heb echt een prima kamer, hier hou ik het wel vier weken uit! En het ding waar ik echt het meest blij mee ben: ik kan eindelijk mijn backpack eens uitpakken! Ik werd het zo zat dat als je ook maar iets nodig had, je alles uit je tas moest trekken en vervolgens stouw je alles er weer terug in waardoor het de volgende keer nog moeilijker is iets te vinden, mjah. Nu kan ik dus eindelijk gewoon spullen uitstallen. Ik heb dat nog nooit zo gewaardeerd! Het viel me opeens ook op hoe weinig spullen ik eigenlijk bij me heb haha (hier is mijn moeder het vast niet mee eens maar ala voor míjn doen..). Ik kwam dus dinsdagmiddag bij Superpro aan en woensdagochtend deed ik mijn eerste training. Van 8 tot 10 in de ochtend. De training is lang maar ik hield het wonderbaarlijk goed vol. Ik had niet verwacht dat ik het vol zou houden, meer ook omdat ik gewoon vijf weken echt compleet niks aan sport heb gedaan. Het viel me dus eigenlijk alles mee! Training hier is gewoon echt zo leuk en goed, deed me wel weer een beetje aan training thuis denken. Dat mis ik ook wel erg. Ook heb ik maar een fiets gehuurd om een beetje rond te komen in de buurt. Iedereen huurt een scooter hier maar i'll probably get myself killed als ik dat doe want ze rijden hier ook nog eens aan de andere kant van de weg. Fietsen it is dus. In Nederland fietsen we ook alles dus dat is wel prima ook eigenlijk. Alles wat ik hier nodig heb is te bereiken is iets van maximaal 25 minuten fietsen. Dus dat is goed te doen! Niets wat we niet gewend zijn, oh wacht: bergen, die hebben ze hier wel..
Mijn ijslandbuddies arriveerden woensdagavond al op Koh Samui! Donderdagochtend na training dus snel gemeet in het centrum van Chaweng en even lekker een dagje strand gedaan met z'n drieën. Jonas heeft ook de smaak van thaiboxing te pakken dus die wilde graag een training bij Superpro meepakken. Vrijdagochtend stond hij dus keurig om kwart voor acht 's ochtends klaar bij Superpro. Training gepakt, gedouched en op naar een ander strand! Hij wilde 's avonds nog een keer trainen dus op tijd weer terug naar Superpro. Voor ik het wist was de dag alweer om en hadden we onze laatste dag samen gehad :(
Vanochtend zijn de jongens om twaalf uur vertrokken naar Koh Phangan. Ze vliegen 7 april terug naar Ijsland. Dit afscheid was nog zwaarder dan het afscheid van de Aussies. I really became one of the boys, best buds ever. Ik ben nu voor het eerst in zes weken weer echt helemaal op mezelf aangewezen. Gelukkig heb ik hier bij Superpro een heleboel leuke mensen om me heen die allemaal dezelfde passie hebben en ook de trainers zijn echt ontzettend tof. Het zal even wennen zijn om compleet op mezelf te zijn maar ik overleef het vast wel. Jonas told me it was going to be fine, i guess i might just believe him on that one. Voor nu train ik gewoon lekker veel en leer ik nieuwe dingen. Vier uur per dag trainen we hier en ondanks de hitte is het echt goed te doen. De dagen vliegen voorbij!
Ik doe nu minder dingen dan de afgelopen weken omdat ik de komende tijd op één plek zit. Ik zal nog steeds blijven updatten natuurlijk maar het zal wat minder indrukwekkend zijn omdat ik gewoon minder meemaak. Hoe dan ook zal ik jullie op de hoogte houden! Ik hoop dat jullie voor nu weer even vooruit kunnen met wie wat hoe en waar! Op naar training! Ik hou jullie op de hoogte!