Off to a second start

Nadat we vanuit Chiang Mai weer terug in Bangkok waren aangekomen hadden we nog een laatste afscheiddiner met de groep. We hadden een presentje voor Nuddy gemaakt en we begonnen ons voor te bereiden op de tijd na de trip. Mijn roommate Kassey vertrok om half vier ’s nachts omdat ze naar het vliegveld moest om terug naar Canada te vliegen. Het was één van de zwaarste momenten van de trip om afscheid te moeten nemen. Canada is echt zo’n eind weg, en je kunt altijd wel zeggen dat je langs gaat komen maar diep van binnen weet je ook wel dat dat wellicht niet gaat gebeuren en dat je deze geweldige mensen dus mogelijk nooit meer ziet. De avond van het laatste diner waren we ook al met z’n allen aan het huilen toen we afscheid moesten nemen van Mattias. Dit gaat nog erger worden wanneer ik afscheid moet nemen van de twee jongens waarmee ik nu verder aan het reizen ben. Al met al ben ik echt zó ontzettend blij dat ik al deze wonderbaarlijke mensen heb mogen ontmoeten. En ik ben pas op 1/3 van mijn reis! De volgende dag (12 maart) waren we vrij om te gaan en staan waar we wilden want de tour was afgelopen. Ik, Jonas en Ingo vlogen dinsdagavond de 13^e pas naar Phuket om te meeten met Erin en Courtney dus we moesten even van onze luxe hotel naar een hostel switchen voor een nacht. No problemo. Met de metro en taxi vonden we na 3 uur eindelijk het hostel. Het was echt een ontzettend tof hostel, helemaal gericht op backpackers. Logisch, want daar zochten we naar, maar toch. We waren wel wat andere dingen gewend door de hotels die Gadventure voor ons had geregeld de eerste maand. Ik ging maandag ook naar Lumphini Stadium om een paar bokshandschoenen aan te schaffen voor mijn training hier. Het was echt zo verschrikkelijk heet in Bangkok. Ik sprak bij het ontbijt in het hostel een mevrouw die al 20 jaar in Bangkok kwam en volgens haar was het nog nooit zo warm geweest. Fijne tijden dus. We moesten om 11 uur uitchecken uit onze room met airconditioning maar onze vlucht vertrok pas om half tien ’s avonds. We hadden uitgerekend dat als we met de trein naar het vliegveld zouden gaan we ongeveer om vijf uur zouden moeten vertrekken uit het hostel. Dat betekende dus 6 hete uren in de lobby van het hostel. Na twee uur in de hitte te hebben gezeten besloten we dat dit geen doen was en we vertrokken dus al om half drie naar het vliegveld aangezien daar airconditioning zou zijn. Wachten moesten we toch, dus of we nou op het vliegveld met airco wachten of in een stikhete lobby, dat maakte ook geen reet meer uit. Dus gingen we met de Skytrain naar het vliegveld. Supergemakkelijk en koel. Het wachten op het vliegveld viel enorm mee en voor we het wisten zaten we bij de gate te wachten op onze vlucht. Het enige spannende puntje was nog dat we nog geen overnachtingsplek hadden in Phuket en we zouden om half elf ’s avonds pas landen. Erin en Courtney zouden proberen een plek te vinden en als dat niet zou lukken hadden we bij het backpackershostel afgesproken. Zij moesten uit Koh Samui komen en waren dus ook pas laat in Phuket. Op naar het backpackershostel dus. Hier hadden we een aangename dorm met tien mensen, waarvan wij er dus vijf waren. Dat viel dus reuze mee! De volgende dag besloten we om vanuit Phuket town te vertrekken naar Karong Beach – Kata Beach. Na wat rondvragen bleek dat de goedkoopste manier de lokale bus was. De mevrouw aan wie ik het vroeg vertelde mij dat het lekker gemakkelijk was en dat we gewoon moesten uitstappen als we het strand zagen. Kon niet misgaan! Ik kan in Nederland nog niet eens op de goede bus stappen dus ik had er een hard hoofd in maar gelukkig is iedereen hier super behulpzaam en voor we het wisten zaten we voor 30B p.p in de GOEDE bus richting Kata Beach. Daar aangekomen moesten we wel even zoeken naar een slaapplek maar na een uurtje te hebben rondgewaggeld in de hitte vonden we een slaapplek met airconditing voor een schappelijke prijs. Snel onze backpacks gedropt, onze was uitgezocht (ik had geen was gedaan sinds Luang Prabang dus het was een beetje behelpen qua kledij..) en op naar het strand! Het strand hier was een heerlijke lagune en het water is gewoon warm. Uitstekend vertoeven en eindelijk even een beetje uitrusten na al het gereis van de afgelopen tijd. En we hadden natuurlijk ook kilo’s bij te praten met Erin en Courtney. ’s Avonds wilden we nog even uit gaan maar hier is echt alles prostituee. Dat was dus een no-go en we lagen op tijd alweer in bed. De volgende dag besloten we precies hetzelfde in te delen als de dag ervoor. Strand. En we moesten uitzoeken hoe we naar Krabi gingen komen de volgende dag (vrijdag de 16^e). We hebben het heerlijk rustig aangedaan gister. We besloten dus om vandaag naar Krabi te gaan en om daar te komen kun je een boot nemen. Het was alleen de vraag hoe wat en waar aan goede tickets voor de boot te komen en hoe en waar de pier was enz. Het bleek allemaal best lastig en de rest van de groep had ook niet echt een lekkere inbreng van hoe we dit transportprobleem op gingen lossen. Iedereen vond alles wel prima, maar daar schieten we geen reet mee op. Dus ging ik maar op zoek naar iemand die mij kon vertellen hoe we in hemelsnaam in Krabi konden aan belanden de volgende dag. Ik sprak een oude Deense man die een restaurantje beheerde naast ons guesthouse. Hij vertelde mij over een goede travel agency right next to the pharmacy. Die zat daar al 27 jaar en hij kocht daar altijd zijn tickets als hij ze nodig had. We waren een beetje reluctant om naar travel agencies te gaan omdat Nuddy ons had gewaarschuwd dat ze ons mogelijk af zouden zetten. Maar ik besloot deze man te vertrouwen en de volgende ochtend ben ik om negen uur ’s ochtends naar deze travel agency gegaan. De mevrouw sprak ontzettend goed engels en hielp me met oprechte belangstelling aan vijf boattickets including a transfer to the pier. En dat alles voor 795B. Bij de pier betaal je voor een ticket los alleen al 800B dus afgezet zijn we sowieso niet. Ze hielp ons zelfs met het controleren van de bus en alles dus het was echt helemaal prima. Ik was toch best trots op mezelf dat ik het voor elkaar kreeg om de groep naar Krabi te krijgen per boot. De andere vier waren me erg dankbaar dat ik om negen uur ’s ochtends naar de travel agency was gegaan om te kijken of ik het kon uitzoeken en hoewel ze me nog steeds plagen met of we wel goed gaan zitten we nu toch echt op een boot richting Ao Nang, Krabi. We hebben het geloof ik echt geflikt. Haha ik heb het geflikt, de rest van de groep liep gewoon achter me aan en gaf me geld voor de tickets. Op naar Krabi dus, en dus ook op naar  Koh Phi Phi en op naar rockclimbing in Railey. We blijven waarschijnlijk een dag of vier in Krabi en ik denk dat ik dinsdag naar Koh Samui vlieg om daar voor vier weken te trainen. Om nu al te gaan trainen is een beetje een change of plans maar ik heb gewoon echt het idee dat ik er nu aan toe ben en volgens mijn gevoel moet ik het dan gewoon maar doen. Dat is het makkelijke van reizen op jezelf, gaan en staan waar je wilt, wanneer je wilt. Ik vind het wel echt verschrikkelijk jammer dat ik dinsdag dan afscheid moet nemen van Erin en Courtney, en misschien ook van de jongens. Al deze mensen zijn toch echt gewoon mijn buddies geworden. Ingo en Jonas komen mogelijk nog naar Koh Samui als ze een visa-extension kunnen regelen in Krabi. Dus hun zie ik misschien nog een paar dagen. Het tweede deel van mijn reis is nu echt van start, we zijn nu echt aan het backpacken. Het is anders maar niet verkeerd. Het is wennen maar het heeft wel wat. En ik heb nog altijd Nuddy’s telefoonnummer en emailadres dat ik van haar altijd mag bellen of gebruiken. Just in case. Op dit moment zitten we dus op de boot naar Krabi. Ik hou jullie op de hoogte!