526 pages

Vandaag was mijn eerste dagje helemaal alleen. En laat het nou net vandaag 37 graden zijn. Ik heb me dus duidelijk niet meer bewogen dan noodzakelijk, op en neer naar het zwembad. Op Schiphol heb ik het boek ‘De kunst van het veldspel’ gekocht en ik vind het echt gewoon nu al zo’n goed boek! Ik heb pas 80 pagina’s gelezen maar ik wil gewoon niet stoppen. Ik heb het met moeite even aan de kant gelegd om deze post te tikken (die ik nu dus voor de derde keer hertik omdat internet er hier telkens uitdonderd). Ik wilde hem eigenlijk wel in het Engels lezen maar daar hadden ze op Schiphol niet van gehoord.. Een nadelig bijkomend effect van een Nederlandstalig boek bij je hebben is dat ik in de lift van het hotel zojuist door vier zwaarlijvige, wat oudere Nederlanders (je weet wel, dat is zo’n bepaalde soort die dan op latere leeftijd opeens nog de boerenprovincie uit wil en de wereld gaat zien wat ze gewoon niet moeten doen) werd aangesproken.

‘De KUNST van het VELDSPEL, zóoohóoo daar ga je een hele kluif aan hebben; zo’n dik boek’

‘Oh dat valt wel mee hoor meneer, dat gaat wel lukken’

‘Gaat over voetbal zeker’? (lacht om zijn eigen geniale inzicht)

‘Nee, over honkbal’

‘HONKBAL?!’

‘Ja, honkbal. Het boek is oorspronkelijk afkomstig uit Amerika, dit is de vertaling’

‘ÓÓH juist ja juist ja, dus in Amerika zou dit boek ‘The art of soccer’ heten’

‘Nee, niet helemaal meneer want het gaat over honkbal en niet over voetbal. In Amerika heet het boek ‘The art of Fielding.’

‘Oh nou als de jeugd het maar snapt..’

Hoe MOEILIJK kun je doen, laat mij met m’n boekje alsjeblieft gewoon met rust, lord oh lord..

Morgenavond is mijn groepsbijeenkomst en die kan wat mij betreft niet snel genoeg komen. Ik ben wel een beetje klaar met Bangkok. Ik vind het echt een ontzettend leuke en mooie stad maar ook ontzettend druk en chaotisch. Als ik niet met die groep mee zou gaan zou ik nu zo onderhand wel uit Bangkok vertrekken, op weg naar rustigere oorden. Dat neemt niet weg dat ik echt nu al weet dat ik hier sowieso nog wel een keer of twee-drie terugkom voordat ik weer naar huis ga! Een van mijn bokstrainers vertelde mij dat hij helemaal weg was van Bangkok, ik moet hem op alle fronten gelijk geven. Je houdt van deze stad of je kunt er helemaal niks mee. Ik hou ervan, dat is duidelijk. Alleen moet ik er niet te lang zitten, af en toe wat daagjes, dat is goed te doen.

Maandagochtend vertrekken we met de groep dus richting Cambodja en ik weet niet precies hoe het daar zit met internet en ik weet dus ook niet of ik daar mijn bloggie een beetje bij kan houden. Jullie zullen het snel genoeg merken! I’ll keep you posted.

ps. Ik kom net terug van mijn avondeten en ik ben gewoon nog een beetje meer van deze stad gaan houden. Iedereen heeft het altijd over dat tuktuk-chauffeurs eersteklas-zakkenwassers zijn en dat ze je proberen allerlei dingen aan te smeren als je niet op je tellen let. Ik weet dat die er ook zijn maar tot nu toe heb ik echt alleen nog maar vriendelijke chauffeurs gehad. Vanavond sloeg werkelijk alles want we hadden onderhandeld over de prijs, 120baht ging het worden maar we stonden een kwartier stil vanwege file. Aangekomen op bestemming, ik overhandig het mannetje zijn geld en hij geeft me prompt 20baht terug. 'Sorry it took so long, you keep 20baht' - Ik probeerde het alsnog terug te geven maar hij wilde het met geen mogelijkheid meer aannemen. Ik ben nog steeds een beetje verbaasd, maarja! (: 

 Bangkok..

..at night