Hannah Goes Asia: On the road

Op het moment dat ik dit schrijf zitten we met de groep in het busje richting de grens van Cambodja. Gisteravond om zes uur kwam de groep bijeen en moesten we wat papierwerk invullen en vertelde onze CEO (jaja, Chief Executive Officer – trés trés chique) Nuddy wat er allemaal ging gebeuren enz. Nuddy vind ik echt een topwijf. Een Thaise vrouw met een apart gevoel voor humor maar daardoor echt lachwekkend eersteklas. Ze vertelde ons dat we maar niet mee moesten gaan met gigolo’s en/of prostituees en dat ook drugs niet toegestaan waren tijdens de reis. Als we opgepakt zouden worden zou ze ons niet kunnen helpen; ‘i cannot help you, jail is very not nice with rats and cochroaches and the cochroaches might bite you. I can bring you coca-cola or club sandwich if you hungry’. Fijn om te weten!

Rond half acht gingen we met de groep een hapje eten en vertelde ze ons dat we de volgende dag om 7 uur zouden vertrekken. 7 uur. 7 uur. 7 uur. Veels te vroeg. Maar ik mag niet klagen want ik heb hierna nog drie maanden om te chillen en het wordt ondertussen wel tijd voor een beetje CULTUUR. Mijn roommate heet Elly en ze is Brits wat betekend dat mijn engels langzaamaan een fijn Brits accent aan het ontwikkelen is, ha-haaa. Met het oog op mijn verdere carriere this might not be such a bad thing. De groep bestaat uit 9 mensen en het zijn 2 ijslanders, 1 duitse, 1 britse, 2 australiërs, 1 zweed en 1 italiaan. Volgens mij is het best een aardige groep! En anders ben ik over max. 30 dagen van ze af. Zo’n vaart zal het wel niet lopen. So far voor de groupmeeting.

Gisterochtend had ik er nog geen idee van wat ik die dag wilde gaan doen. Ik zou nog een dag alleen zijn en ik had alleen bedacht dat ik even het station van Hua Lamphong wilde bezoeken om te bekijken hoe ik straks van Bangkok naar Hua Hin kom als we klaar zijn met de reis. Bij het ontbijt waren alle tafels bezet dus ik vroeg aan een meisje of ik bij haar kon zitten. We raakten al snel aan de praat (ik verbaas me er nog steeds over hoe snel en gemakkelijk dat gaat hier) en binnen een kwartier hadden we afgesproken samen op te trekken. Om half twaalf liep ik naar de lobby om de stad in te gaan met Nora (ook een Noorse trouwens) en tegelijkertijd kwam ik Elly tegen. Mijn dag was alweer goed. Ik en Nora liepen naar het treinstation om wat informatie over de treinen in te winnen en binnen tien minuten was gewoon alles duidelijk, superservice van die mensen daaro! Terwijl ik en Nora het station bekeken begon mij iets te dagen. Ik was hier al eerder geweest, ik herkende het. And then it hit me, IK WAS HIER OOK EERDER GEWEEST. De vorige keer dat ik in Thailand was hebben we de trein van Bangkok naar Surat Thani genomen en die vertrok vanaf hetzelfde station. Opnieuw een golf van nostalgie waar je u tegen zegt. Dat moest natuurlijk op de foto!

Vervolgens besloten we te voet Chinatown in te gaan en al snel waren we verdwaald. Wow ik kijk nu even naar buiten en ik zie gewoon een soort van kraanvogel vliegen, reality check. Maar we waren verdwaald dus. Gelukkig is iedereen hier super behulpzaam en voor we het wisten hadden we een tuktukchauffeur aan de haak geslagen die ons voor maar 50baht de hele dag heeft rondgereden. Op het eind vroeg hij wel of we even naar binnen wilden gaan bij twee winkels en onze interesse wilden tonen. Hij zou zo van die winkel een bonnetje krijgen voor brandstof voor de tuktuk, haha daarom was het zo goedkoop! Ik en Nora hebben dus echt met stalen pokerface gedaan alsof we een jurk wilden laten maken van Thai Silk en dat we terug zouden komen na onze reis enz. Ik voelde me echt een meesteroplichter, mogelijk carriereperspectief haha.

Ik moet nog wel erg wennen aan het feit dat je mensen ontmoet en daar dan echt een geweldige dag mee hebt en dat je die vervolgens hoogstwaarschijnlijk nooit meer ziet. Dat vind ik gewoon echt een vreemd idee. Ik begin me wel steeds meer een backpacker te voelen. Ik ben dit gewoon echt aan het doen, voor de komende vier maanden. Wow. Ik denk dat ik nu nog maar even wat slaap ga inhalen want het is nog zo’n 4,5 uur tot de Cambodiaanse grens en daarna nog een paar uur richting Siam Riap. I’ll keep you posted!

Hua Lamphong Station