We zijn ondertussen een aantal dagen verder. Een aantal van jullie wisten het waarschijnlijk al maar er zijn er vast ook die nog van niks wisten. Ik werd dinsdagnacht opeens superberoerd. In de ochtend ben ik toen snel naar mijn CEO gegaan en heb haar verteld hoe ik me voelde. Zij besloot dat ze met mij om 8 uur 's ochtends naar de dokter ging. Daar zat ik dan. Bij de dokter. In Cambodja. Na wat korte vragen (gelukkig in het engels) kwam de dokter tot de conclusie dat ik waarschijnlijk uitgedroogd was, en dat er waarschijnlijk een bacterie in mijn darmen zat. Ik kon meteen 2 uur blijven ter observatie en ik moest aan het infuus. Ik heb zelf nog nooit in het ziekenhuis gelegen en ik heb ook nog nooit een infuus gehad. Stel je dus even voor hoe ik daar zat toen die mensen mij gingen vertellen dat ik aan het infuus moest. Op dat moment vond ik Cambodja geen mooi land meer maar zag ik alleen maar derdewereldtaferelen voor me en was ik er van overtuigd dat ik hier niet zonder ziekte van weg zou lopen. Het viel gelukkig mee en na wat vocht en antibiotica via het infuus voelde ik me al ietsje beter en ik kon weer terug naar het hotel. Ze vragen wel echt voor alles geld. Het koste al 260 dollar, en als je dat geld terug wilt van je verzekering moet je een medical report kunnen overhandigen. Wij vragen dus om een medical report: 'oh that's gonna cost you another twenty dollars'. Heel fijn, gelukkig bestaat er zoiets als creditcard.. De groep zou die dag doorreizen naar Phnom Phen maar ik was nog te slecht om 7 uur in een bus te zitten. Ik bleef dus nog een nachtje in het hotel in Siam Reap en ben de volgende dag met een andere groep naar Phnom Phen gereisd waar ik weer kon aansluiten bij mijn eigen groep. Momenteel voel ik me al wel weer wat aan de beterende hand. Gewoon veel drinken en alle antibiotica slikken die ik van de dokter heb gekregen. En ohja, ik mag ook geen koolzuurhoudende dranken, geen verse groenten, geen alcohol, geen pittige dingen en nog honderd andere dingen niet. Wat blijft er over? Nou witte rijst dus. En water. Ik moet er maar even mee leren leven de komende tijd!
We zijn gister doorgereisd vanuit Phnom Phen naar Sihanoekville. Ik heb door mijn ziekte helaas wel The Killingfields gemist, ik moet nog maar een keertje terugkomen in Cambodja om die te zien. Hier in Sihanoekville regende het wel echt keihard. Beetje jammer, nu we voor het eerst bij zee zijn. Gelukkig moeten we heel Vietnam nog door! Morgen vertrekken we naar Vietnam. Ik vind Cambodja bij de kust erg fijn vertoeven. Ik had hier nog wel wat langer willen zitten. Maar Vietnam, nieuw land, nieuwe kansen! We gaan het zien!
Kilo aan medicijnen en andere middeltjes
Geen opmerkingen:
Een reactie posten