Het enige wat dat kreng wou zeggen was: Sim Invalid. Ik kon natuurlijk wel janken want ik had in mijn hoofd alweer bedacht dat dit echt mijn lifeline zou worden. En nu deed ie het niet. Wat nu?! Toen ging de praktische ik aan het werk. Dan koop je toch gewoon een andere mobiel?! Eentje waarvan je wel weet dat ie het doet, alle Thai hier hebben ook een werkend mobieltje. En echt duur zal het toch wel niet zijn want hij moet alleen maar kunnen smsen. Aangezien ik en Elise ondertussen het zwemmen wel weer zat waren besloten we nog maar iets (relatief) nuttigs te gaan doen deze dag. We gingen naar één van de grootste shoppingmalls hier, MBK. Hier was ik al eerder geweest in 2009 dus het was echt een eitje om mijn weg daar te vinden en ik kon blind de afdeling met mobieltjes vinden in het zeven-verdiepingen-tellende gebouw! Toch wel een beetje props voor m'n geheugen hier. Ik werd meteen doorgestuurd naar de winkel van de simcard-company, Dtac. Die man kon mij vertellen dat mijn barrel natuurlijk niet SIM-lock vrij was. Daar had ik zelf niet aangedacht. Dus ik bedacht toen maar dat ik dan gewoon een goedkoop ander toestel ging kopen. Jaja voor twintig euro: klaptelefoon van samsung, mét kleurenscherm én polyfone ringtones. En ohja, hij werkt nog ook! Mijn nummer hier is: 08-5323-2432 (niet de landcode voor Thailand vergeten, geen idee wat die is trouwens..).
Dat was avontuur één.
Toen we wel klaar waren in MBK was het pas 13.00U. Toen bedachten we dat we wel naar een park wilden. Beetje chillen enzo. Probeer dat maar eens uit te leggen aan een tuktuk-chauffeur. Hier vielen zelfs handen en voeten in gebreken. Ik had ergens Lumphini-park gelezen dus toen ik dat zei wist ie opeens précies waar we heen moesten. Meneer zette ons alleen wel af aan de verkeerde kant van de Express-way waardoor we een fucking snelweg moesten oversteken. We survived! Het park was heerlijk, echt een groot succes. Er zaten een soort liguanen in de vijver. Ik vind het leuke beesten maar Elise viel bijna flauw tot genot van de Thaise bewoners hier. Ik bedacht met opeens dat Lumphini-park relatief dicht bij Lumphini-stadium ligt, een groot kickboxstadion hier in de stad. Ik kon natuurlijk niet niet gaan kijken nu ik er zo dichtbij was, dus hoppa in de tuktuk en gassen! Ik vond het erg leuk om te zien, mooi was ook dat je allemaal vechters zag hardlopen in het park, met sweatsuits aan. Heerlijk, hardlopen met 35 graden, in een plastic pak. Ik doe het ze niet na. Letterlijk niet want ik denk oprecht dat ik het niet zo overleven. Ik hoop dat ik nog wat gevechten kan zien daar voordat ik hier weg ben! Dit was avontuur 2.
Avontuur drie begon daarna. Nadat we wegliepen bij Lumphini-stadium liepen we (onbewust) de verkeerde kant op. We liepen dus de stad uit. Daar kwamen we achter toen we opeens bij een Tollway aankwamen. Het begin van de snelweg uit Bangkok. Gelukkig was er een aardige verkeersregelaar die ons de goede kant opstuurde. Die moet ook wel gedacht hebben: eersteklas toeristen. Sorry meneer, dat zijn we ook. Er was in dit wat rustigere stuk van Bangkok alleen nergens een tuktuk te bekennen, en we hadden echt geen flauw idee waar we waren. Lost in Bangkok baby, way to start a vacation! Tot daar opeens een metrostation was! Ons hotel ligt echt direct naast de metrohalte van Hua Lamphong en deze metrolijn waar we dus tegenaan liepen was daar maar vier haltes van verwijderd! Na wat wikken en wegen besloten we toch maar met de metro te gaan, zo moeilijk kon dat toch niet zijn (ik kan nog verdwalen op Hilversum-centraal, laten we dat even voorop stellen)?! Ieder voor 22Baht een kaartje gekocht en voordat we het wisten stonden we zomaar op Hua Lamphong, naast ons hotel! Skills dat we gewoon ons hotel hebben teruggevonden zónder tuktuk en zónder kaart en zónder het te vragen. En die metro hier is echt.. wow.. Zo hygienisch en klinisch en strak en zo ontzettend niet wat je verwacht als je naar de stad boven de grond kijkt!
Ik heb zojuist afscheid genomen van Elise, haar groep vertrek morgen naar het noorden van Thailand. Ik heb aan haar echt een hele goede gehad voor de afgelopen twee dagen. Precies zoals ieder voorspelde ontmoette ik inderdaad iemand en kwam het allemaal goed. Ik ben benieuwd naar de komende dagen maar ik heb er vertrouwen in dat dat wel los loopt, zeker na onze avonturen vandaag!
Ik ga nu eerst maar eens wat eten zoeken want ik zie dat het alweer donker is. Alsof er weer iemand met z'n takken aan de lichtknop gezeten heeft. Echt zo snel is het donker hier. I'll keep you posted!
MBK
Where you wanna go?
Could you take us to a park?
Apark, where's Apark?!
A P-A-R-K, with trees you know, and green and stuff. Lumphini-park?
Yes I know lumphini-park, you wanna go there?
Yes yes please thank you!
Lief beestje
Vanaf dit moment besloot Elise dus dat ze ook bang moest zijn voor de bomen en niet alleen voor het gras..
Lumphini-stadium
Metro-station
Bingo! Het hotel staat zelfs aangegeven!
Jaja een nieuwe telefoon! Die mevrouw in de winkel ging hem maar even voor mij installeren want aangezien dit Thailand is waren de instellingen ook in het Thais.. Gelukkig is ie nu engels alleen krijg ik nog wel telkens Thaise smsjes van de provider, ik snap d'r geen ruk van. Ook als je moet upgraden gaat er een Thais vrouwtje tegen je lullen, knap lastig nog!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten